درمان رادیکولوپاتی گردن

رادیکولوپاتی گردن زمانی رخ می‌دهد که آسیب یا اختلال در عملکرد عصبی در نزدیکی مهره‌های گردنی وجود داشته باشد. بسته به ناحیه آسیب ریشه عصبی، ممکن است درد و ناهنجاری‌های حسی را در طول مسیر عصبی که به سمت شانه، بازو و دست می‌رود، تجربه کنید.
رادیکولوپاتی گردن
مقالات فیزیوتراپی

این مقاله را با دیگران به اشتراک بگذارید

درمان رادیکولوپاتی گردن با فیزیوتراپی

رادیکولوپاتی گردن که اغلب به آن عصب فشرده می‌گویند، آسیب یا تغییر در نحوه عملکرد عصب است که در نتیجه فشرده شدن یکی از ریشه‌های عصبی نزدیک مهره‌های گردنی ایجاد می‌شود. این هفت مهره کوچک ستون فقرات گردن شما را تشکیل می‌دهند و از پایه جمجمه شروع می‌شوند. این ناحیه‌ای است که رادیکولوپاتی گردن در آن رخ می‌دهد. این ممکن است باعث دردی شود که به شانه و یا بازو سرایت می‌کند و همچنین ضعف و بی‌حسی عضلانی ایجاد می‌کند. رادیکولوپاتی گردن، اغلب به دلیل تغییراتی که ناشی از ساییدگی و پارگی است و با افزایش سن در ستون فقرات رخ می‌دهد، مانند آرتریت، ایجاد می‌شود.

معمولاً ورزشکاران، کارگران سنگین و کارگرانی که از ماشین آلات ارتعاشی استفاده می کنند، تحت تأثیر قرار می گیرند. افرادی که برای مدت طولانی می نشینند یا افرادی که آرتریت در ناحیه گردن دارند نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند. مراقبت‌های محافظه‌کارانه، از جمله فیزیوتراپی، می‌تواند به کاهش علائم کمک کند. فیزیوتراپیست می‌تواند به تسکین علائم حاد گردن و بازو ناشی از این بیماری کمک کند. آن‌ها همچنین می‌توانند به افراد در بهبود قدرت و عملکرد عمومی کمک کنند. در اکثر موارد، رادیکولوپاتی گردن با فیزیوتراپی برطرف می‌شود و نیازی به جراحی ندارد.

آناتومی گردن

ستون فقرات از ۲۴ استخوان به نام مهره تشکیل شده است که روی هم قرار گرفته‌اند. این استخوان‌ها به هم متصل می‌شوند تا کانالی ایجاد کنند که از نخاع محافظت می‌کند. هفت مهره کوچک که از پایه جمجمه شروع شده و گردن را تشکیل می‌دهند، ستون فقرات گردنی را تشکیل می‌دهند. سایر قسمت‌های ستون فقرات عبارت‌اند از:

  • نخاع و اعصاب: این کابل‌های الکتریکی از طریق کانال نخاعی حرکت می‌کنند و پیام‌هایی را بین مغز و ماهیچه‌ها حمل می‌کنند. ریشه‌های عصبی از طناب نخاعی و از طریق سوراخ‌هایی در مهره‌ها (فورامن)، منشعب می‌شوند.
  • دیسک‌های بین مهره‌ای: در بین مهره‌ها، دیسک‌های بین مهره‌ای انعطاف‌پذیر قرار دارند که هنگام راه رفتن یا دویدن، به عنوان ضربه‌گیر عمل می‌کنند. دیسک‌های بین مهره‌ای، مسطح و گرد و حدود نیم اینچ، ضخامت دارند. آن‌ها از دو جزء تشکیل شده‌اند:
  • آنولوس فیبروزوس: این حلقه بیرونی سخت و انعطاف‌پذیر دیسک است.
  • هسته پالپوزوس: این مرکز نرم و ژله مانند دیسک است.

علل ابتلا به رادیکولوپاتی گردن

رادیکولوپاتی گردن اغلب از تغییرات دژنراتیو که با افزایش سن در ستون فقرات رخ می‌دهد یا از آسیبی که باعث فتق یا برآمدگی دیسک بین مهره‌ای می‌شود، ایجاد می‌گردد:

تغییرات دژنراتیو

 با افزایش سن، دیسک‌های ستون فقرات، ارتفاع خود را از دست می‌دهند و شروع به برآمدگی می‌کنند. آن‌ها همچنین محتوای آب خود را از دست می‌دهند، شروع به خشک شدن می‌کنند و سفت‌تر می‌شوند. این مشکل باعث فروپاشی فضای دیسک و از دست دادن ارتفاع دیسک می‌شود. با کاهش ارتفاع دیسک‌ها، مهره‌ها به هم نزدیک‌تر می‌شوند. بدن به دیسک فرو ریخته پاسخ می‌دهد و استخوان بیشتری را در اطراف دیسک تشکیل می‌دهد که به آن خار استخوانی می‌گویند تا آن را تقویت کند.

این خارهای استخوانی، به سفت شدن ستون فقرات کمک می‌کنند. آن‌ها همچنین ممکن است سوراخ‌های کوچکی را در هر طرف ستون فقرات که ریشه‌های عصبی خارج می‌شوند، تنگ کنند و ریشه عصبی را تحت فشار قرار دهند. تغییرات دژنراتیو در دیسک‌ها اغلب آرتریت یا اسپوندیلوز نامیده می‌شود. این تغییرات، طبیعی است و در همه افراد رخ می‌دهد. در واقع، تقریباً نیمی از افراد میانسال و مسن‌تر، دارای دیسک‌های ساییده با اعصاب فشرده هستند که علائم دردناکی ایجاد نمی‌کند؛ بنابراین مشخص نیست که چرا برخی از بیماران دچار علائم و برخی دیگر نمی‌شوند.

فتق دیسک

هنگامی که مرکز ژله مانند دیسک (هسته) به حلقه بیرونی آن (حلقه) فشار می‌آورد، دیسک دچار فتق می‌شود. اگر دیسک، بسیار فرسوده یا آسیب‌دیده باشد، ممکن است هسته تا انتها فشرده شود. هنگامی که دیسک فتق به سمت کانال نخاع بیرون می‌زند، به ریشه حساس عصبی فشار وارد می‌کند و باعث درد و ضعف در ناحیه تأمین‌کننده عصب می‌شود. فتق دیسک اغلب با حرکات بلند کردن، کشیدن، خم شدن یا چرخش رخ می‌دهد.

رادیکولوپاتی گردن با چه حسی همراه است؟

علائم رادیکولوپاتی گردن بسته به ریشه عصبی درگیر، متفاوت است. به طور معمول، علائم در همان سمت بدن به عنوان عصب آسیب‌دیده رخ می‌دهد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • دردی که به صورت «تیز»، «سوزن سوزن شدن» یا «احساس ترکیدگی» در ناحیه گردن توصیف می‌شود.
  • بروز درد در گردن، تیغه شانه، شانه، بالای سینه یا بازو. درد همچنین می‌تواند به انگشتان دست که مسیر ریشه عصبی درگیر را دنبال می‌کند، منشعب شود.
  • درد مبهم، بی‌حسی، گزگز شدن، یا احساس الکتریکی در هر نقطه از مسیر عصب.
  • ضعف در شانه، بازو یا دست.
  • دردی که با حرکات خاص گردن بدتر می‌شود. اغلب نگاه کردن به سقف و یا به شانه‌ها، باعث یا افزایش درد می‌شود.
  • علائمی که با بالا بردن بازو روی سر و پشت سر، بهبود می‌یابند. این حرکت باعث کاهش تنش روی عصب نخاعی می‌شود.

علائم ممکن است مختص ریشه عصبی درگیر باشد. نمونه‌هایی از محل ریشه عصبی و علائم مرتبط عبارت‌اند از:

  • ریشه عصبی C5 (بین مهره‌های گردنی C4-C5):
  • ضعف در عضله دلتوئید (جلو و کنار شانه) و بالای بازو.
  • درد شانه و بی‌حسی در امتداد قسمت بیرونی بازو.
  • ریشه عصبی C6 (بین مهره‌های گردنی C5-C6):
  • ضعف در عضله دوسر بازو (جلو بازو) و عضلاتی که مچ را گسترش می‌دهند.
  • بی‌حسی در سمت شست ساعد و دست.
  • ریشه عصبی C7 (بین مهره‌های گردنی C6-C7):
  • ضعف در عضله سه سر (پشت بازو) و عضلاتی که مچ را خم می‌کنند.
  • بی‌حسی و گزگز در پشت بازو و انگشت میانی دست.
  • ریشه عصبی C8 (بین مهره‌های C7-T1):
  • احساس ضعف در دست.
  • بی‌حسی در انگشت کوچک و داخل ساعد.

رایج‌ترین سطوح ریشه عصبی برای این بیماری C6 و C7 هستند.

رادیکولوپاتی گردن چگونه تشخیص داده می‌شود؟

فیزیوتراپیست شما یک ارزیابی کامل انجام خواهد داد. این به آن‌ها کمک می‌کند تا همه عواملی را که ممکن است به وضعیت شما کمک کنند، تعیین کنند. رادیکولوپاتی گردن اغلب از تحریک مکرر به جای یک آسیب منفرد ایجاد می‌شود. ممکن است با فرم‌هایی که قبل از اولین جلسه پر می‌کنید، به فیزیوتراپیست خود کمک شود. مصاحبه بیشتر، به علائم رادیکولوپاتی گردن اختصاص خواهد یافت. فیزیوتراپیست شما ممکن است از شما سؤالاتی بپرسد:

  • مصدومیت شما چگونه رخ داد؟
  • چگونه از این وضعیت مراقبت کرده‌اید؟
  • آیا آزمایشات تصویربرداری (اشعه ایکس، ام آر آی) یا سایر آزمایشات را انجام داده‌اید و نتایج آن‌ها را دریافت کرده‌اید؟
  • علائم فعلی شما چیست و چگونه روز و فعالیت‌های معمولی شما را تغییر داده است؟
  • آیا درد دارید و اگر دارید محل و شدت درد شما چیست؟
  • آیا درد در طول روز متفاوت است؟
  • آیا در انجام هر فعالیتی مشکل دارید؟
  • چه فعالیت‌هایی را نمی‌توانید انجام دهید؟
  • چه حرکاتی باعث درد شما می‌شود؟
  • آیا راهی برای کاهش سطح علائم وجود دارد؟

اطلاعات به فیزیوتراپیست

این اطلاعات به فیزیوتراپیست شما کمک می‌کند تا آنچه را که تجربه می‌کنید، بهتر درک کند. همچنین دوره معاینه فیزیکی شما را تعیین می‌کند. معاینه فیزیکی بسته به مصاحبه شما متفاوت خواهد بود. اغلب با مشاهده ناحیه علائم و هر حرکت یا موقعیتی که باعث درد می‌شود، شروع می‌شود. فیزیوتراپیست شما همچنین ممکن است سایر نواحی مجاور گردن شما را بررسی کند. معاینه فیزیکی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • به آرامی حرکت گردن و بازوهای شما را مورد بررسی قرار می‌دهد.
  • بررسی رفلکس و قدرت تاندون
  • انجام آزمایشات ویژه بر روی گردن و اندام فوقانی شما. این آزمایشات به تشخیص اینکه کدام ریشه(های) عصبی نخاعی ممکن است درگیر باشد، کمک می‌کند و سایر شرایط را رد می‌کند.

برای تأیید تشخیص، فیزیوتراپ شما ممکن است با یک پزشک ارتوپد یا سایر پزشکان همکاری کند. پزشک ممکن است آزمایش‌های بیشتری را تجویز کند، مانند:

  • اشعه ایکس
  • MRI که می‌تواند بافت‌های نرم از جمله نخاع و ریشه‌های عصبی را نشان دهد. همچنین می‌تواند تشخیص دهد که چه چیزی باعث فشردگی عصب می‌شود (مانند پارگی یا برآمدگی دیسک‌ها).
  • EMGکه عملکرد عصب و عضله را اندازه‌گیری می‌کند. این آزمایش می‌تواند نشان دهد که اعصاب نخاعی شما چقدر با عضلات شما ارتباط برقرار می‌کنند.

تأثیر فیزیوتراپی بر درمان رادیکولوپاتی گردن

فیزیوتراپی، یک درمان مؤثر برای رادیکولوپاتی گردن است. در بسیاری از موارد، فیزیوتراپی علائم را به طور کامل برطرف می‌کند. فیزیوتراپیست شما یک برنامه درمانی خاص برای وضعیت شما ایجاد خواهد کرد. بر اساس یافته‌های ارزیابی اولیه، برنامه درمانی شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آموزش وضعیت بدن

آموزش وضعیت بدن، بخش مهمی از کمک به بهتر شدن شما است. فیزیوتراپیست شما ممکن است راهکارهایی را برای عادات کاری شما پیشنهاد دهد. هدف از هر تغییری، ارتقای وضعیت بدنی خوب و محافظت از گردن شما است. در مراحل اولیه بهبودی، این ممکن است به معنای نشستن تنها ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در هر زمان باشد. آن‌ها همچنین به شما آموزش می‌دهند که چگونه در طول روز به طور ایمن خم شوید و یا بلند شوید. وضعیت مناسب، این اطمینان را ایجاد می‌کند که کمترین فشار را روی دیسک‌های ستون فقرات خود وارد کنید.

مدیریت درد

هدف از مدیریت درد، کاهش درد و التهاب در ناحیه آسیب‌دیده است. استفاده از کمپرس یخ در ناحیه گردن و تیغه شانه در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول پس از شروع درد، می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند. بعد از ۴۸ ساعت، می‌توان از گرمای مرطوب برای کمک به شل شدن عضلات اطراف استفاده کرد. فیزیوتراپیست شما ممکن است به شما توصیه کند که برای مدت کوتاهی در طول روز از بریس گردنی نرم استفاده کنید. این به ماهیچه‌های گردن شما اجازه می‌دهد تا آرام شوند. آن‌ها همچنین ممکن است به شما توصیه کنند از یک بالش خاص برای حمایت از گردن خود برای داشتن خوابی راحت‌تر استفاده کنید.

درمان دستی

فیزیوتراپیست شما ممکن است از درمان عملی مانند کشش دستی گردن استفاده کند. این باعث کاهش فشار در ناحیه گردن می‌شود. کشش می‌تواند به تسکین فوری درد و بی‌حسی بازو کمک کند. فیزیوتراپیست شما همچنین ممکن است به آرامی عضلات ستون فقرات گردنی و ناحیه تیغه شانه شما را ماساژ دهد. این به ماهیچه‌های شما کمک می‌کند تا آرام شوند و گردش خون را برای بهبود و تسکین درد بهبود می‌بخشد.

تمرینات دامنه حرکتی

فیزیوتراپیست تمرینات حرکتی آرام گردن را به شما آموزش می‌دهد. این‌ها به تسکین علائم شما کمک می‌کنند و به شما این امکان را می‌دهند تا به حرکت عادی خود بازگردید. با شروع بهبودی، مهم است که هیچ یک از این تمرینات، درد بازوی شما را افزایش ندهد. اگر باعث درد می‌شوند، علائم خود را به طور دقیق برای فیزیوتراپیست خود شرح دهید. اگر ساعات زیادی را در طول روز کاری، پشت میز بنشینید، ممکن است گردنتان سفت شود. فیزیوتراپیست شما همچنین به شما کشش‌های ملایم گردن را آموزش می‌دهد. این کشش‌ها، فشار روی گردن شما را از نشستن زیاد کاهش می‌دهد تا به بهبود حرکت کمک کند.

تمرینات تقویتی

فیزیوتراپیست به شما کمک می‌کند تا مشخص کنید کدام گروه عضلانی باید تقویت شوند. بر اساس این تمرینات، اعصاب نخاعی در مورد شما درگیر می‌شوند. وقتی درد دیگر به بازوی شما کشیده نمی‌شود، ممکن است تمرینات تقویتی تهاجمی‌تری را شروع کنید. تمرینات تقویتی گردن نیز انجام خواهد شد. همچنین یک برنامه تمرینی در خانه دریافت خواهید کرد. این به شما کمک می‌کند تا مدت‌ها پس از پایان فیزیوتراپی، به تقویت گردن، شانه، بازو و قسمت بالای کمر خود ادامه دهید.

آموزش عملکردی

با بهبود علائم، فیزیوتراپ شما روی تمرینات عملکردی کار خواهد کرد. این تمرینات به شما کمک می‌کند به شغل، ورزش یا سایر فعالیت‌های روزانه خود بازگردید. اگر شغل شما به وظایف خاصی نیاز دارد، فیزیوتراپیست راه‌هایی را به شما آموزش می‌دهد که آن‌ها را انجام دهید تا فشار ناخواسته روی گردن شما کاهش یابد. در صورت نیاز به جراحی، فیزیوتراپیست می‌تواند با شما همکاری کند تا به بهبودی و بهبود عملکرد پس از جراحی کمک کند.

آیا می‌توان از این آسیب یا وضعیت پیشگیری کرد؟

فیزیوتراپیست در مورد بهترین روش برای جلوگیری از عود رادیکولوپاتی گردن به شما آموزش می‌دهد، زیرا نشستن در یک موقعیت مناسب در حالی که پشت میز یا در ماشین هستید، به شما کمک می‌کند تراز ستون فقرات خود را ایده‌آل نگه دارید. همچنین نیروهای غیرطبیعی روی ستون فقرات گردنی را کاهش می‌دهد. فیزیوتراپیست شما ممکن است تغییراتی را در صندلی شما برای کمک به تراز کردن توصیه کند. اصلاح فعالیت توسط فیزیوتراپ شما، اطلاعاتی در مورد ورزش، اوقات فراغت و یا فعالیت‌های تکراری ارائه می‌دهد.

آن‌ها ممکن است تغییراتی را توصیه کنند یا فعالیت‌هایی را پیشنهاد کنند که کمترین احتمال را دارد که وضعیت گردن شما را بدتر کند. به هنگام استفاده از تلفن همراه توصیه می‌شود از هندزفری استفاده کنید. هنگام کار با مانیتور، رایانه خود را طوری تنظیم کنید تا از پیچش یا باز شدن بیش از حد گردن خود جلوگیری کنید. لازم است تا میز و صندلی خود را به درستی و متناسب با قد خود تنظیم کنید. حفظ وزن مناسب به کاهش نیروهای اضافی روی ستون فقرات که می‌تواند منجر به کشیدگی گردن شود کمک می‌کند.

بهترین فیزیوتراپی در اصفهان فیزیوتراپی ایرانیان با پیشرفته ترین و مجهزترین دستگاه های روز دنیا در خدمت شما عزیزان می باشد

با ما در اینستاگرام همراه باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

Call Now Button