آسیب عصب رادیال و درمان آن با فیزیوتراپی

عصب رادیال به عنوان یک عصب محیطی دستگاه عصبی مرکزی است که عملکرد حرکتی و حسی دست ها را کنترل می کند. آسیب عصب رادیال در حرکت مچ، انگشتان و بازو اختلال به وجود می آورد. فیزیوتراپی عصب رادیال یکی از بهترین روش های درمان این آسیب ها است.
عصب رادیال
مقالات فیزیوتراپی
,

این مقاله را با دیگران به اشتراک بگذارید

آسیب عصب رادیال و درمان آن با فیزیوتراپی

عصب رادیال یکی از اصلی ترین رشته های عصبی در بدن است که عملکرد حسی و حرکتی دست ها را در اختیار دارد. در واقع، عصب رادیال شعاعی حرکات مچ دست، انگشتان، بازو و دست را کنترل می کند. همچنین، در هنگام ایجاد درد و یا لمس جسم با دمای متفاوت با بدن، سیگنال هایی از طریق این رشته عصبی به مغز ارسال می گردد. در اصل، عصب رادیال بخشی از اعصاب محیطی سیستم عصبی است که از پشت بازو و زیر بغل به سمت دست راه یافته است.

عملکرد دست، بازو، مچ و انگشتان دست در اثر آسیب عصب رادیال مختل می شود. از سوی دیگر با توجه به عملکرد حسی این اعصاب، آسیب عصب رادیال، ارسال سیگنال های لازم به مغز را مختل می کند. درمان آسیب عصب رادیال از طریق دارو درمانی، ماساژ درمانی و درمان های فیزیوتراپی امکان پذیر است. با این حال، پیش از اقدام برای درمان عصب رادیال لازم است علت آن به طور دقیق مشخص شود.

در این مقاله قصد داریم به برخی از ویژگی های عصب رادیال و نحوه آسیب به این عصب اشاره کنیم. خواهیم دید که چگونه می توان به کمک فیزیوتراپی عصب رادیال درمان آن را تسریع ببخشیم.

عصب رادیال چیست؟

عصب رادیال یکی از پرکارترین اعصاب بدن به حساب می آید. این رشته عصبی از قسمت زیر بازو عبور کرده و حرکت عضلات واقع در پشت بازو را کنترل می کند. رشته عصبی رادیال از پشت بازو به سمت مچ دست ها و انگشتان ادامه می یابد. بنابراین، می توان گفت که حرکت دست ها به طور کامل به اعصاب رادیال بستگی دارد.

کاربرد مهم دیگر عصب رادیال، کنترل های حسی آن است. در واقع، هنگامی که فرد جسمی با دمای متفاوت با دمای بدن را لمس می کند و یا احساس درد داشته باشد، عصب رادیال سیگنال های تشخیصی را به مغز ارسال می نماید. به این ترتیب، هر گونه آسیب عصب رادیال می تواند عملکرد حسی و حرکتی دست ها را دچار اختلال کند.

آسیب عصب رادیال ممکن است نوروپاتی رادیال را در پی داشته باشد. آسیب عصب رادیال به دلایل مختلفی می تواند به وجود آید. ضربه فیزیکی و یا بروز عفونت می تواند از علل اصلی آسیب عصب رادیال در نظر گرفته شود. هر گونه سوزن سوزن شدن، بی حسی و یا درد در دست ها می تواند در اثر آسیب به عصب رادیال به وجود آید. بروز این علائم معمولا با احساس ضعف در هنگام حرکت مچ، انگشتان دست و یا تمام دست همراه است. درمان عصب رادیال عمدتا با رفع علت آسیب بر طرف خواهد شد.

عملکرد عصب رادیال چگونه است؟

عصب رادیال شعاعی وظیفه تحریک و حرکت بازوها را بر عهده دارد. در واقع، این عصب باید وضعیت حرکتی و حسی بازو و دست ها را کنترل نماید. به طور کلی، عملکرد حسی و حرکتی عصب رادیال به صورت زیر خواهد بود:

  • تحریک ماهیچه ها برای صاف یا خم کردن انگشتان و مچ دست
  • حس درد، لمس و دما در نواحی ساعد، پشت بازو، پشت دست و انگشتان
  • تسهیل حرکت مچ، انگشتان و بازوها

آسیب عصب رادیال در چه صورتی به وجود می آید؟

آسیب عصب رادیال به دلایل مختلفی می تواند به وجود آید. شایع ترین دلیلی که می تواند منجر به ایجاد آسیب در ناحیه عصب رادیال گردد، شکستن و یا استفاده بیش از حد از بازو مخصوصا در شرایط کاری یا موقعیت های ورزشی است. در مواردی که آسیب بسیار شدیدی ایجاد گردد، ممکن است پارگی عصب رادیال را در پی داشته باشد. درمان پارگی عصب رادیال به هر صورتی که باشد (شدید یا خفیف) به جراحی نیاز دارد.

به طور کلی، اصلی ترین فاکتورهایی که می توانند منجر به آسیب های عصب رادیال گردند، عبارت اند از:

  • ایجاد شکستگی در استخوان بازو و استخوان بالای بازو

  • قرار گرفتن بازو در وضعیت نامناسب در هنگام خواب

  • وارد آمدن فشار بر بازو از طرف پشتی صندلی

  • استفاده از عصا به صورت نادرست

  • ضربه به بازو در اثر زمین خوردن یا هر اتفاق دیگری

  • انقباض مچ دست ها در مدت زمان طولانی

بسیاری از حالات ذکر شده در صورت تکرار شدن می توانند منجر به آسیب عصب رادیال گردند. عمده مواردی که این مشکل را در پی دارند به حرکاتی مربوط هستند که با گرفتن و تاب دادن همراه باشند. برای مثال، تاب دادن یک وسیله نسبتا سنگین مانند چکش، منجر به آسیب عصب رادیال خواهد شد. در واقع، در چنین حالت هایی عصب دچار گیر افتادگی شده و یا تحت فشار قرار می گیرد. علت این مساله آن است که عصب رادیال بر روی استخوان های مچ دست و ساعد، به عقب و جلو حرکت می کند و هر حرکت غیر اصولی مانند تاب دادن مکرر، می تواند عصب را درگیر نماید.

قرار گرفتن در معرض سمومی نظیر سرب نیز از عوامل آسیب زا برای عصب رادیال به حساب می آید. در اصل، سم حاصل از سرب می تواند کل سیستم عصبی از جمله عصب رادیال را دچار آسیب دیدگی های طولانی مدت نماید.

گاهی بیماری های مختلف نظیر بیماری های کلیوی و دیابت نیز باعث ایجاد اختلال در عملکرد عصب رادیال می گردند. بروز التهاب و احتباس مایعات معمولا منجر به فشردگی عصب خواهند شد. بنابراین، طبیعی است که یک عصب فشرده نتواند عملکرد بهینه ای ارائه دهد.

آسیب عصب رادیال چگونه تشخیص داده می شود؟

علائم آسیب عصب رادیال در پشت دست، انگشتان اشاره و میانی و حوالی شست، خود را نشان می دهند. اصلی ترین نشانه های آسیب عصب رادیال به صورت زیر بروز می کنند:

  • درد شدید در نواحی یاد شده
  • احساس سوزش
  • احساس غیر عادی در همه انگشتان
  • احساس گز گز کردن و بی حسی در بازو
  • ایجاد مشکل در صاف کردن بازو
  • عدم توانایی صاف کردن مچ دست و انگشتان

تشخیص آسیب عصب رادیال چگونه است؟

در صورت مشاهده علائم اولیه آسیب عصب رادیال بهتر است با یک پزشک متخصص این مشکل را در میان بگذارید. پزشک طی معاینات فیزیکی اولیه و بررسی علائم و زمان شروع آن ها می تواند به تشخیص دقیق تری در مورد علت آسیب برسد.

معاینه فیزیکی عصب رادیال عبارت است از بررسی تمامی قسمت های بازو، دست، مچ و انگشتان و مقایسه آن با دست سالم. همچنین، در حین معاینه لازم است بیمار دست خود را خم و راست کرده و بچرخاند تا دامنه حرکتی او مشخص شود. در این بین ممکن است نشانه هایی از تحلیل عضلانی نیز به چشم بخورد.

پس از معاینات فیزیکی باید برخی اقدامات و آزمایش های تشخیصی نیز انجام گیرد. این اقدامات کمک می کند تا هر گونه دلیل احتمالی دیگری بررسی گردد. برای مثال، اختلال در عملکرد کلیه و تیروئید، تغییر سطح قند خون و مقدار ویتامین های موجود در بدن ممکن است منجر به شرایط مرتبط با آسیب عصب رادیال گردند. زیرا هر یک از این عوامل می توانند بروز دیابت، کمبود ویتامین و یا بیماری های کبد و کلیه را نشان دهند که خود باعث آسیب های عصبی خواهند شد. بنابراین، لازم است پیش از هر چیز یک آزمایش خون کامل انجام گیرد.

سی تی اسکن و MRI

انجام سی تی اسکن و MRI به عنوان تصویربرداری های تشخیصی در کنار آزمایش یاد شده، لازم است. این تصویربرداری ها در ناحیه سر و گردن و شانه ها انجام می شوند تا وجود بیماری در این ناحیه بررسی گردد. وجود هر گونه بیماری در سر و گردن می تواند در عملکرد عصب رادیال اختلال وارد کند.

ممکن است پزشک متخصص برای تشخیص دقیق تر به نتیجه الکترومیوگرافی و آزمایش هدایت عصبی نیاز داشته باشد. این آزمایش ها به ترتیب فعالیت الکتریکی عضله بیمار و سرعت حرکت تکانه ها در طول اعصاب او را اندازه گیری می کنند. نتیجه این آزمایش ها مشخص می کند که آیا فرد دچار آسیب عصب رادیال شده است یا خیر.

در مراحل پیشرفته تر ممکن است بیوپسی عصب لازم باشد که طی آن نمونه کوچکی از عصب برای علت یابی و آسیب شناسی برداشته خواهد شد.

آسیب عصب رادیال چگونه درمان می شود؟

پس از تشخیص قطعی آسیب عصب رادیال لازم است پزشک یک برنامه درمانی موثر و کامل را در نظر بگیرد. انتخاب روش مناسب برای درمان عصب رادیال، به علت بروز آسیب بستگی دارد. هدف از درمان آسیب عصب رادیال حفظ حرکت مچ، انگشتان و تمام دست است. البته در مواردی که آسیب عصب رادیال خفیف باشد، علائم بدون نیاز به درمان جدی، از بین خواهند رفت. اما با شدت گرفتن آسیب ها، لازم است برخی اقدامات درمانی کامل تر صورت گیرد.

مرحله اول درمان آسیب عصب رادیال

در مرحله اول درمان، پزشک با انتخاب داروهای مناسب به رفع التهاب ها و فشردگی های عصبی می پردازد. برخی از داروها و اقداماتی که در این دوره برای بیمار تجویز می گردند، عبارت اند از:

  • مسکن ها و داروهای ضد التهاب
  • داروهای ضد تشنج یا داروهایی که برای پیشگیری از افسردگی مناسب هستند
  • تزریق استروئیدها
  • پمادها و چسب های بی حس کننده
  • استفاده از آتل ها و بریس های استاندارد
  • انجام فیزیوتراپی به منظور تقویت عضلات و افزایش دامنه حرکت
  • ماساژ درمانی
  • انجام طب سوزنی

یکی از روش هایی که معمولا برای درمان عصب رادیال انتخاب می شود، تحریک الکتریکی از طریق پوست است. این کار که معمولا توسط یک فیزیوتراپیست ماهر انجام می گیرد شامل قرار دادن الکترودها بر روی نقاط مشخصی از پوست است. جریان های الکتریکی ملایمی از طریق این نقاط ارسال شده و آسیب های عصبی را التیام می بخشند.

انجام درمان فیزیوتراپی برای بهبود قدرت عضلانی و حرکتی لازم است. ماساژ درمانی نیز یکی از درمان های موثر در این زمینه است. زیرا ماساژ تخصصی به از بین بردن التهاب ها و فشارها کمک کرده و عصب رادیال را بهبود خواهد داد.

مصرف کرم، پماد و چسب های بی حسی به همراه داروهای ضد التهاب و ضد درد در طول دوران درمان می تواند احساس درد را کاهش داده و به بهبود سریع تر شخص کمک کند.

آتل بندی و استفاده از بریس در طول درمان نیز کمک می کند تا عصب بی حرکت باقی مانده و احتمال آسیب مجدد از بین برود. طب سوزنی و تنظیمات کایروپراکتیک از درمان های نسبتا جدید محسوب می شوند. در همه موارد یاد شده ممکن است یک درمان ترکیبی برای رسیدن به نتیجه بهینه لازم باشد.

مرحله دوم درمان آسیب عصب رادیال

در مواردی که آسیب عصب رادیال خفیف باشد، درمان در مدت دو تا سه ماه نتیجه لازم را حاصل

می کند. اما اگر عصب، پارگی جزئی یا شدید داشته باشد، لازم است از عمل جراحی استفاده

شود. عصبی که به دام افتاده باشد نیز فشار زیادی را تحمل می کند و باید با جراحی آزاد گردد.

همچنین، در مواردی که توده ای خوش خیم روی عصب رادیال شکل گرفته باشد لازم است

جراحی انجام گیرد.جراحی عصب رادیال کمک می کند تا هر نوع آسیبی ترمیم شود. البته

گاهی ممکن است امیدی به درمان عصب نباشد که در این صورت می توان از روش انتقال

تاندون کمک گرفت. در این شرایط لازم است پس از جراحی از آتل و بریس استفاده شود تا

نتیجه بهتری از جراحی حاصل گردد. انجام فیزیوتراپی تخصصی پس از انجام جراحی عصب

رادیال کمک می کند تا دامنه حرکتی و قدرت عضلانی به تدریج به حالت طبیعی باز گردد.

چگونه می توان از آسیب عصب رادیال جلوگیری کرد؟

همیشه پیشگیری بهتر از درمان است؛ بنابراین بهتر است بدانیم که برای جلوگیری از آسیب عصب رادیال چه

باید کرد. برای حفظ سلامت عصب رادیال باید از هر گونه فشار طولانی مدت بر روی بازوها خودداری کنیم. این

کار خود به تنهایی می تواند از بسیاری از آسیب ها جلوگیری کند.بهتر است حرکات تکراری و یا قرار گرفتن در

موقعیت های نامناسب برای نشستن یا خوابیدن به مدت طولانی را حذف کنید. حتی اگر در موقعیت شغلی

خود ناچار به انجام حرکات تکراری هستید، لازم است این حرکات را کاهش دهید. اگر این امکان وجود ندارد،

با جایگزینی حرکات بهتر و یا استراحت کافی، اثر آن را از بین برده و از عصب رادیال خود محافظت نمایید.

نتیجه گیری

آسیب عصب رادیال از مشکلات عصبی رایجی است که باید در اسرع وقت درمان شود.

علت بروز این آسیب ها عوامل مختلفی نظیر سموم، عفونت و یا ضربه به بازو خواهد بود.

بنابراین، بهتر است تا قبل از ابتلا به این گونه مشکلات، از عصب رادیال در مقابل این موارد

محافظت کنیم.درمان عصب رادیال به علت ایجاد آن بستگی دارد و در مواردی غیر از

پارگی عصب، می توان طی 12 هفته آن را درمان کرد. فیزیوتراپی عصب رادیال یکی

از درمان های اصلی و مکمل این نوع اختلال به حساب می آید.

کلینیک فیزیوتراپی ایرانیان ؛ مجهزترین کلینیک

انتخاب یک مرکز فیزیوتراپی مطمئن همراه با تیم درمانی حرفه ای می تواند بهترین نتیجه را در

درمان آسیب عصب رادیال داشته باشد.کلینیک فیزیوتراپی ایرانیان به عنوان یکی از

زیرمجموعه های مجموعه سلامت ایرانیان از بهترین مراکز فیزیوتراپی در اصفهان به حساب

می آید. این مرکز تحت نظر دکتر مهدی صدیقی ،متخصص فیزیوتراپی و توانبخشی اداره می شود.

مجموعه سلامت ایرانیان شامل باشگاه بدنسازی  ایرانیان و مجموعه آب درمانی ایرانیان

نیز می شود. افرادی که در حالت عادی قادر به انجام حرکات ورزشی و یا اصلاحی فیزیوتراپی نیستند

می توانند در استخر آب درمانی ، این حرکات را انجام دهند. جهت اطلاع از نحوه مراجعه و یا دریافت

خدمات درمانی به قسمت تماس با ما یا اینستاگرام مجموعه سلامت ایرانیان  مراجعه کنید.

بیشتر بدانید:  تأثیر دیابت بر درد مفاصل

با ما در اینستاگرام همراه باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست